Sufiforum.com

1430. Hicri Yıl başlarken hizmete giren SUFİFORUM'da İslam; İslam Tasavvuf Geleneği ile ilgili her türlü güncel ya da 'eskimez' konular yer almaktadır. ALLAH YÂR OLSUN !"

Giriş |  Kayıt




Yeni başlık gönder Başlığa cevap ver  [ 1 mesaj ] 
Yazar Mesaj
 Mesaj Başlığı: Çocukluğumda Kurban Bayramı ve Onun Önemi
MesajGönderilme zamanı: 02.10.14, 10:37 #mesajın linki (?)
Çevrimdışı
Moderator
Kullanıcı avatarı

Kayıt: 15.12.08, 23:23
Mesajlar: 664
Çocukluğumda Kurban Bayramı ve Onun Önemi

Kurban kesmek et yemek değildir ya da vekil tayin ederek parasını verip de güzel bir tatil fırsatı üretmek, asla! Kurban bir ibadettir, iman tazelemektir. İsmail’in tam bir teslimiyetle Allah’a kurban olmak için babasına itaat ettiği kalbini görmek, bir babanın canından çok sevdiğini kurban etmek için Allah’a verdiği sözünde durmasını alkışlamaktır. Hiçbir çocuk böylesi bir sınavla karşı karşıya kalsa asla kabullenemeyeceği, böyle bir babanın ise hayal bile edemeyeceği dehşetli ruh halidir. Babanın ve çocuğunun bu durumu psikolojik bir hastalık sebebidir günümüzde. Allah’ın rahmetiyle, İsmail’in imanı sonucundaki bu teslimiyet ödüllendirilerek, seve seve vermek istediği canına karşılık kurban edilmek üzere Allah tarafından koç ikram edilmiştir.

Çocukluğumda on beş gün önceden kurban günü heyecanın sarardı safi yüreğimde. Büyüklerimizin kurban pazarlığı ve ortak seçimleri merak konusu olurdu. Hayvan pazarlarına büyüklerimizle giderdik. Her hayvanı gördüğümüzde ona isimler verir, onların kesileceğine üzülürdük. Eğer bir kurban alınmışsa evin bahçesine gelmesini dört gözler beklerdik. Ona yiyecek ikram eder ve beslerdik. Kurban bayramından bir gün önce, bu kurban bahçemize gelince, kardeşlerimle onu nöbetleşe sever ve başında beklerdik. Çalınma ihtimaline karşı tedbir alırdık. Sabaha kadar böğürürdü. Onun bu sesi içimize korku salar, ona acır ve uyuyamazdık. Sabah namazıyla uyanır, abdestimizi alır ve en güzel bayramlıklarımız giyer ve caminin yolunu tutardık. Cami dışında kalmak ihtimaline karşı yanımıza seccade alırdık. O günlerde cemaat cami dışına taşardı. Namazdan sonra dedemizin evinde toplanır ve hep birlikte hazırlanmış enfes kahvaltıyı yapar ve kurban kesimi için büyükler bahçede toplanırdı. Bize bu kesim sırasında bulunmamıza izin verilmezdi. Kesilen İlk et parçası eve gelir ve haşlanarak ekmek arası yapılır ve yenilirdi.

Biz çocuklar için bayram, bayram namazından sonra başlardı. Bayram harçlıklarımızı alır ve harcamaya başlardık hemen. Mantarlı tabancalar, füzeler, rastgele fırlayan fitiller arka arkaya kendini gösterir ve çocuklar arasında büyük bir eğlence olurdu. O zaman sinemaya gitmek modaydı. En güzel filimler gelir ve sinemaya giderdik. Hatta sinemalarda bilet bile bulmak zor olurdu.

Bugün kurban bayramı günüdür. Fakat her şey normalmiş, sıradan bir günmüş gibi sanki görünen manzara tahlil edildiğinde. Tatil yerleri tıka basa doluyor, otobüslerde yer bulmak mümkün olmuyor. İnsanlar sılayı rahim derdinde değiller, sevdiklerini görme ve paylaşma da… Sanki tepside sunulan tatlı gibi tatil edilen gün sayısı! Çocuklarda bayram coşkusu ve büyüklerde bayram telaşı yok. Geleneksel bir vazife gibi… İnsanlar hiç ölmeyecekmiş gibi, sanki dünyaya yalnızca eğlenmek için geldiklerini düşünerek, her günü bayram gibi yaşıyorlar. Bu yüzden kurban kesmenin mana ve önemini kavramaktan uzaklar… Müslüman’ım demek sadece dile nakşediyor ve sanki hâşâ, bir vâkıfa kurban parasını vererek bu amel ile Allah’ı kandırıp deniz kenarlarına-tatile koşuyorlar. Sanki yaşadıkları ömür bir ölümle sonuçlanmayacak, sanki ibret almaya ihtiyaç duymuyorlar. Tıpkı hastaneden, mezarlıktan, camiden uzak kaldıkları gibi… O kesilen kurbanla, İsmail’in ve babasının hissettiği şükrü, imanın güzelliğini ve ölen hayvanla görecekleri bir çok ibretleri göremiyorlar.

Her kim okuduysa bu yazımı kurban bayramını tebrik ediyorum. Giden geleni aratır hesabı, kurban bayramını kutlarken geçmişi yâd etmekten başka bir teselli bulamadım. Siz çocuklarınızla bu kurbanı birlikte kesin, lütfen. Korkar diye gözlerini bağlamayın. Onlar İsmail olsunlar sizde onların babası. Hayırla kalınız.

Saffet Kuramaz

======================================================






Kurban kesmek et yemek değildir ya da vekil tayin ederek parasını verip de güzel bir tatil fırsatı üretmek, asla! Kurban bir ibadettir, iman tazelemektir. İsmail’in tam bir teslimiyetle Allah’a kurban olmak için babasına itaat ettiği kalbini görmek, bir babanın canından çok sevdiğini kurban etmek için Allah’a verdiği sözünde durmasını alkışlamaktır. Hiçbir çocuk böylesi bir sınavla karşı karşıya kalsa asla kabullenemeyeceği, böyle bir babanın ise hayal bile edemeyeceği dehşetli ruh halidir. Babanın ve çocuğunun bu durumu psikolojik bir hastalık sebebidir günümüzde. Allah’ın rahmetiyle, İsmail’in imanı sonucundaki bu teslimiyet ödüllendirilerek, seve seve vermek istediği canına karşılık kurban edilmek üzere Allah tarafından koç ikram edilmiştir.

Çocukluğumda on beş gün önceden kurban günü heyecanın sarardı safi yüreğimde. Büyüklerimizin kurban pazarlığı ve ortak seçimleri merak konusu olurdu. Hayvan pazarlarına büyüklerimizle giderdik. Her hayvanı gördüğümüzde ona isimler verir, onların kesileceğine üzülürdük. Eğer bir kurban alınmışsa evin bahçesine gelmesini dört gözler beklerdik. Ona yiyecek ikram eder ve beslerdik. Kurban bayramından bir gün önce, bu kurban bahçemize gelince, kardeşlerimle onu nöbetleşe sever ve başında beklerdik. Çalınma ihtimaline karşı tedbir alırdık. Sabaha kadar böğürürdü. Onun bu sesi içimize korku salar, ona acır ve uyuyamazdık. Sabah namazıyla uyanır, abdestimizi alır ve en güzel bayramlıklarımız giyer ve caminin yolunu tutardık. Cami dışında kalmak ihtimaline karşı yanımıza seccade alırdık. O günlerde cemaat cami dışına taşardı. Namazdan sonra dedemizin evinde toplanır ve hep birlikte hazırlanmış enfes kahvaltıyı yapar ve kurban kesimi için büyükler bahçede toplanırdı. Bize bu kesim sırasında bulunmamıza izin verilmezdi. Kesilen İlk et parçası eve gelir ve haşlanarak ekmek arası yapılır ve yenilirdi.

Biz çocuklar için bayram, bayram namazından sonra başlardı. Bayram harçlıklarımızı alır ve harcamaya başlardık hemen. Mantarlı tabancalar, füzeler, rastgele fırlayan fitiller arka arkaya kendini gösterir ve çocuklar arasında büyük bir eğlence olurdu. O zaman sinemaya gitmek modaydı. En güzel filimler gelir ve sinemaya giderdik. Hatta sinemalarda bilet bile bulmak zor olurdu.

Bugün kurban bayramı günüdür.


Başa Dön
 Profil Özel mesaj gönder  
 
Eskiden itibaren mesajları göster:  Sırala  
Yeni başlık gönder Başlığa cevap ver  [ 1 mesaj ] 

Tüm zamanlar UTC + 2 saat


Kimler çevrimiçi

Bu forumu gezen kullanıcılar: Hiç bir kayıtlı kullanıcı yok ve 1 misafir


Bu foruma yeni başlıklar gönderemezsiniz
Bu forumdaki başlıklara cevap veremezsiniz
Bu forumdaki mesajlarınızı düzenleyemezsiniz
Bu forumdaki mesajlarınızı silemezsiniz

Geçiş yap:  
cron
   Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group

Türkçe çeviri: phpBB Türkiye