Sufiforum.com

2009'da başlayan SUFİFORUM'da İslam; İslam Tasavvuf Geleneği ile ilgili her türlü güncel ya da 'eskimez' konular yer almaktadır. İçerik yenilemeleri tasavvuf.name sitesinden sürdürülmektedir. ALLAH YÂR OLSUN.

Giriş |  Kayıt




Yeni başlık gönder Başlığa cevap ver  [ 4 mesaj ] 
Yazar Mesaj
 Mesaj Başlığı: Yesevi Hikmetlerinde "Câhil" ve "Âkil"
MesajGönderilme zamanı: 25.03.09, 11:31 #mesajın linki (?)
Çevrimdışı
Kullanıcı avatarı

Kayıt: 21.12.08, 12:25
Mesajlar: 641
Yesevi Hikmetlerinde hem "câhil" hem de "âkil" tanımlarına 24 yerde rastlanmaktadır.

_________________
"Bismillah dep beyan eyley hikmet aytıp
Taliblerge dürr ü gevher saçdım mena..."


Hazret-i Pîr-i Türkistan Hoca Ahmed Yesevî [ Qaddesallahu Teala Sırrahul-Azîz ]


En son yesevihan tarafından 25.03.09, 12:06 tarihinde düzenlendi, toplamda 3 kere düzenlendi.

Başa Dön
 Profil Özel mesaj gönder  
 
 Mesaj Başlığı: Re: Yesevi Hikmetlerinde Cehalet ve Câhil
MesajGönderilme zamanı: 25.03.09, 11:42 #mesajın linki (?)
Çevrimdışı
Kullanıcı avatarı

Kayıt: 21.12.08, 12:25
Mesajlar: 641
Yesevi Hikmetlerinde "câhil" tanımına 28 yerde rastlanmaktadır.

1
Altmış üçke yaşım yetti öttüm gâfil
Hak emrini mehkem tutmay özüm câhil
Rûze namâz kazâ kılıp boldum kâhil
Yaman izlep yahşılardın keçtim mena

HİKMET-1
Altmış üçe yaşım ulaştı, geçtim gâfil;
Hakk emrini sıkı tutmadım, kendim câhil;
Oruç-namaz kazaya bırakıp oldum ergin;
Kötüyü izleyip iyilerden geçtim işte.


30
Şum dünyağa köngil bağlab kahil boldum
İşret birle vaderiğa câhil boldum
Bu dünyanı öterini emdi bildim
Ya İlâhi afv kılğıl günahımnı

HİKMET-30
Kötü dünyâya gönül bağlayıp ergin oldum,
Eğlence ile vâh yazık câhil oldum,
Bu dünyânın geçiciliğini şimdi bildim,
Ya Allah’ım affeyle günâhımı.


70
Dünya degen azar ermiş akil kullar bîzar ermiş
Câhiller birle yâr ermiş dünya salıb keterem

HİKMET-70
Dünyâ diyen huzursuz imiş, akıllı kullar şikâyetçi imiş,
Câhiller ile dost imiş dünyâyı bırakıp giderim.


83
Âlimmen dep kitab okur ma'na okmaz
Köb ayetning ma'nasını hergiz bilmes
Tekebbür men-menlikni dini tutmas
Âlim ermes, câhil turur dostlarım a.

HİKMET-83
Âlimim diye kitap okur anlamını bilmez,
Çoğu âyetin anlamını asla bilmez,
Büyüklenme, ben-benliği dini tutmaz,
Âlim değil câhildir dostlarım ey.


88
Dünyâ tefmey raks u semâ urgan câhil
Hak yâdını bir dem aytmay yürür gâfil
Dervişmen der dünyâ sarı köngli mâyil
Dünya üçün raks u semâ urdı dostlar.

HİKMET-88
Dünyâ tepmeden raks ve semâ yapan câhil,
Hakk yâdını bir an demeyip, yürür gâfil,
Dervişim der, dünyâya doğru gönlü eğilimli;
Dünyâ için raks ve semâ yaptı dostlar.


104
Câhil kişi namaz kadrin kaçan bilür
Her namazda imân başdın tâze bolur
Salât dese gafıl başın burkâb uyur
Gâfillikdin ömrin yelge satar bolğay.

HİKMET-104
Câhil kimse namazın kadrini nereden bilir,
Her namazda iman baştan tazelenir,
“Es-salât” dese gâfil başını örterek uyur,
Gâfillikden ömrünü yele satar olmalı.


127
Cefâ çekmey âşık bolmas tıngla gâfil
Cefâ çekip sâbir bolğıl bolma câhil
Rızâ bolup kulluk kılğan bolur âkil
Câhil âdem birbiridin yanmaz bolur.

HİKMET-127
Cefâ çekmeden âşık olmaz, dinle gâfil,
Cefâ çekip sabreder ol, olma câhil;
Râzı olup kulluk eyleyen olur akıllı,
Câhil insan birbirinden ayrılmaz olur.


136
Uşbu sırnı bilmegen câhil kişi
Dervişlerni kadrini kaçan bilür
Til uçıda ümmetmen deb da'va kılur
Mustafa'nıng kadrini kaçan bilür

"Külli muttaki alimen", deb aytdı Rasûl
Ey Kul Ahmed, bul hadisni kılgıl kabul
Suyri halkı kabul kılmay boldı melul
Câhil halkı Pîr kadrini kaçan bilür

HİKMET-136
Bu sırrı bilmeyen câhil kişi,
Dervişlerin değerini ne zaman bilir?
Dil ucuyla ümmetim diye iddia eder,
Mustafa’nın değerini ne zaman bilir?

“Küllü muttaki âlimen” diye söyledi Rasûl,
Kul Hoca Ahmed bu hadisi eyle kabul,
Savran halkı kabul eylemeyip oldu melûl,
Câhil halkı pîr değerini ne zaman bilir?


147
Şeyhman teyu mihrab içre olturğaylar,
Halka içre halkğa zahmet yetkürgeyler,
Hay u Hu deb sermestliğin bildürgeyler,
Andağ câhil kandağ şeyhlik kılar ermiş.

HİKMET-147
“Şeyhim” diye mihrab içre otururlar,
Halka içre halka zahmet yetirirler,
Hay u Hû deyip sermestliğin bildirirler,
Öyle câhil nasıl şeyhlik kılar imiş.


161
Aşıkları daim tiler didarını,
Seherlerde gaflet birle yatmas bolur.
Nâdânlardın uşbu sırnı pinhan kılıb,
Câhillerge aşıkman deb aytmas bolur.

HİKMET-161
Âşıkları daimâ diler dîdârını,
Seherlerde gaflet ile yatmaz olur.
Nâdanlardan işbu sırrı pinhân kılıp,
Câhillere âşıkım deyip söylemez olur.




171
Âlimni tutkıl izzet, kılğıl ikram,
Âlimni Kur’an içre öger, dostlar.
Âlimler açar cümle müşkülatnı,
Câhiller cehlini kim töker, dostlar.

Câhil avam âlim sözin heç tinglemes,
Tekme câhil özini heç anglamas.
Âlimni Allah amiğe teng eylemes,
Her âlim yüz min amiğe yeter, dostlar.

HİKMET-171
Âlimi tut izzet, eyle ikram,
Âlimi Kur’an içre öğer, dostlar.
Âlimler açar cümle müşkülatı,
Câhiller cehlini kim döker, dostlar.

Câhil âvâm âlim sözünü hiç dinlemez,
Değme câhil özünü hiç anlamaz.
Âlimi Allah âvâma denk eylemez,
Her âlim yüz bin âvâma yeter, dostlar.


174
Hak teala buyın algan munda turmas,
Câhil kullar özin körer-aybın körmes.
Cins-i âdem aşıklıkda dem uralmas,
Âşık bolub, didar körüng, dostlarım a.

HİKMET-174
Hakk Teâlâ kokusunu alan burada durmaz,
Câhil kullar özünü görür, ayıbını görmez.
Cins-i âdem âşıklıkda dem vuramaz,
Âşık olup, dîdâr görün, dostlarım ey.


183
Ölse, vale nefsi öler, ruhı ölmes,
Sır sözini nâdânlarğa aytsa bolmas.
Sır sözini nâdân, câhil kabul kılmas,
Bolsa mahal akil kabul kılmadı mu?

HİKMET-183
Ölse, şaşkın nefsi ölür, ruhu ölmez,
Sır sözünü nâdanlara söylese olmaz..
Sır sözünü nâdan, câhil kabul kılmaz,
Olsa mahal akil kabul kılmadı mı?


193
Şeyhmen teyu zalimlerge hizmet kıldıng,
Mülazemet pişe eyleb izzet kıldıng.
Nimet berse canıng birle hürmet kıldıng,
Câhil bolub zalim sıfat bolmas musan?

HİKMET-193
Şeyhim diye zâlimlere hizmet kıldın,
Göz yumarak değerli eyleyip izzet kıldın,
Nimet verse canın ile hürmet kıldın,
Câhil olup zâlim sıfat olmaz mısın?


203
Aşıkları özi birle bazar kılur,
Câhil kullar mü’min könglin azâr kılur.
Gâfillerdin Huda, Rasûl bizâr bolur,
Hazır bolub, Hak zikrini ayğum kelür.

203
Kul Hoca Ahmed, keçti ümrüng, gâfil bolma,
Nefsing sözin kılıban batıl yürme.
Cehd etiben tün-kün zinhar câhil yürme,
Hazır bolub, Hakk’a kulluk kılğum kelür.

HİKMET-203
Âşıkları özü ile pazar kılar,
Câhil kullar mü’min gönlün rahatsız eyler;
Gâfillerden Huda, Rasûl bizâr olur,
Hazır olup, Hakk zikrini diyesim gelir.

Kul Hoca Ahmed, geçti ömrün, gâfil olma,
Nefsin sözünü kılarak bâtıl yürüme;
Cehd ederek gece-gündüz zinhâr câhil yürüme,
Hazır olup, Hakk’a kulluk kılasım gelir.


204
Kul Hoca Ahmed, uzun tünler uyğak bolgıl,
Câhillerdin daim yirak kaça körgil,
Közyaşıngnı sarığ yüzge saça körgil,
Yaşım saçıb hamd u senâ ayğum kelür.

HİKMET-204
Kul Hoca Ahmed, uzun geceler uyanık ol,
Câhillerden daimâ uzak kaça gör,
Gözyaşını sarı yüze saça gör,
Yaşımı saçıp hamd ve senâ söyleyesim gelir.


210
Uşbu yolğa kirgen talib boldı akil,
Gaflet birle küyüb-yanıb bolmas akil.
Ümrin zae’ keçürgenler boldı câhil,
Işk leşkerin tutub müdam karmak kerek.

HİKMET-210
İşbu yola giren tâlib oldu âkil,
Gaflet ile tutuşup yanıp olmaz âkil.
Ömrünü zayi geçirenler oldu câhil,
Aşk askerini tutup daimâ yoklamak gerek.


211
Bu yollarnı tay kılmayın mürşid bolsa,
Fasık, câhil mürîd bolub, kolın alsa.
Mundağ ef’al tanla anda merdud bolsa,
Mahşergahnı halkı tamam külmek kerek.

HİKMET-211
Bu yolları geçmeden mürşid olsa,
Fâsık, câhil mürîd olup, elini alsa.
Böyle işler yarın orada reddedilse,
Mahşer yeri halkının tamamı gülmek gerek.

220
Nâdan, câhil cem boluban Hay-Hû teyu,
Ol gümrâhnı pir kılurlar şeyhim teyu,
Şeyhleridin meñe cezbe tegdi teyu,
Halka içre mest şuturdek egnerler-â.

HİKMET-220
Nâdan, câhil cem olarak “Hayy-Hû” diye,
O günâhkârı pir kılırlar şeyhim diye,
Şeyhlerinden bana cezbe değdi diye,
Halka içre mest şutur gibi ağnarlar ha.

220
Allah aydı, îmân üyin kılma veyran,
Rast kullarnı köñlüdedür Hak-burhan,
Köñül buzgan câhillerni süymes Sübhân,
Halim bolub, dîdâr körüñ, dostlarım-â.


HİKMET-220
Allah dedi, iman evini kılma viran,
Doğru kulların gönlündedir Hakk-burhan,
Gönül kıran câhilleri sevmez Sübhân,
Halim olup, dîdâr görün, dostlarım ha.

244
Işksızlarnı aklı kûtah, özi gâfil,
Sûfimen deb köb laf urar, özi câhil,
Hak ışkıda behre algan Hakk’a mâyil,
Cânım bilen ışk etagin tuttım menâ.

HİKMET-244
Aşksızların aklı kısa, özü gâfil,
Sûfîyim diye çok laf vurur, özü câhil,
Hakk aşkından behre alan Hakk’a mâil,
Canım ile aşk eteğin tuttum işte.


MÜNÂCAT
Zebân-ı hâl ile amânı ayttım
Hakikat söz birle câhilni sögtim

MÜNÂCAT
Hâl dili ile ben görmezi söyledim,
Hakikat söz ile câhili çekiştirdim.

_________________
"Bismillah dep beyan eyley hikmet aytıp
Taliblerge dürr ü gevher saçdım mena..."


Hazret-i Pîr-i Türkistan Hoca Ahmed Yesevî [ Qaddesallahu Teala Sırrahul-Azîz ]


En son yesevihan tarafından 25.03.09, 12:06 tarihinde düzenlendi, toplamda 1 kere düzenlendi.

Başa Dön
 Profil Özel mesaj gönder  
 
 Mesaj Başlığı: Re: Yesevi Hikmetlerinde "Câhil" ve "Âkil"
MesajGönderilme zamanı: 25.03.09, 12:05 #mesajın linki (?)
Çevrimdışı
Kullanıcı avatarı

Kayıt: 21.12.08, 12:25
Mesajlar: 641
Yesevi Hikmetlerinde "âkil" tanımına da 24 yerde rastlanmaktadır.

1
Âkil erseng gariblerni köngli avla
Mustafâ dek elni kezip yetim kavla
Dünya-perest nâ-cinslerdin boyun tavla
Boyun tavlap deryâ bolup taştım mena

2
Âkil erseng erenlerge hizmet kılğıl
"Emr-i ma’rûf "kılğanlarnı izzet kılğıl
"Nehy-i münker" kılğanlarnı hürmet kılğıl
Ol sebebdin altmış üçde kirdim yerge

10
Bende bolsang mihnet tartgıl gâfil âdem
Âkil erseng ganimetdür senge şol dem
Emanetdür aziz canın yürme bigam
İşitib okup yerge kirdi Kul Hace Ahmed

11
Enel Hak'nı ma'nasını bilmes nâdân
Dânâ kerek bu yollarda pak-ı merdan
Âkil kullar Hak yadını aydı canan
Candın keçib Canane'ni süydüm mena

15
Âkil erseng gorıstandın haber algıl
Men hem şundağ bolurmen dep ibret algıl
Mutua kabl-el temutu'ğa amel kılgıl
Bu hadisni fikr eyleben öldüm mena

35
Gâfillerge dünyâ kerek Âkillerge ukbâ kerek
Vâizlerge minber kerek menge sen ok kereksen

49
Zamâne âhir bolsa akıl ketgey
Âdemoğlı birbirini tutub yegey
Dünya üçün iman İslam dinin satgay
Âkillerge bu sözlerni aygum kelür

54
Hakk'a âşık bolup aytdı Kul Hâce Ahmed
Sıdkı birle eşitkenge yüz ming rahmet
Duâ kılay körmegeyler mihnet zahmet
Âkil erseng bir söz birle eda kıldım

59
Âkil erseng Hakk'dın özge sözler haram
Ta tiriksen Pîr hizmetin kılğıl müdâm
Allah deseng şeytan la'in senge ğulam
Allah demes dinlerini sâttı bolğay

70
Dünya degen azar ermiş Âkil kullar bîzar ermiş
Câhiller birle yâr ermiş dünya salıb keterem

77
Âşık bolsang ışk yolıga koygıl kadem
Dünya ukbin talak koygıl misl-i Edhem
Âkil erseng dünya üçün yemegil gam
Kıyamet kün cezaların berer dostlar

89
Evliyâlar aytgan vade keldi bolğay
Kıyametni küni yavuk boldı dostlar
Âkil kullar bolganını bikdi bolğay
Halk u eldin mehr şefkat ketti dostlar

91
Nefsing seni âhir demde gedâ kılgay
Din üyini ğaret kılıp eda kılğay
Öler vaktda imânıngdın cüdâ kılğay
Âkil erseng nefs-i beddin bolğıl bizâr

109
Uşbu yolğa ey birâder pirsiz kirme
Hak yâdıdın lahza gâfil bolup yürme
Mâsivâğa âkil erseng köngül berme
Şeytân-lâin öz yolığa salar ermiş

127
Cefâ çekmey âşık bolmas tıngla gâfil
Cefâ çekip sâbir bolğıl bolma câhil
Rızâ bolup kulluk kılğan bolur âkil
Câhil âdem birbiridin yanmaz bolur

133
Âşık bolsang keçe kündüz ışk istegil
Tâ'at kılğıl keçe kobup hiç yatmagıl
Âkil bolsang nâdânlarğa sır aytmagıl
Çın dervişler tâatların pinhân kılur

157
Işk otıda küyüb-yanıb taat kılğıl,
Âkil erseng, yığlamaknı adet kılğıl,
Tünler katıb, mihnet tartıb, rahat korgil,
Mihnet tartmay senge lutfi a’lası yok.

159
Yalğan derviş beyanını aytar sanga,
Kolda tesbih, dilde hiyle, fikr tenga,
Âkil erseng, ihlas kılma zinhar anga,
Ul nâdândın hiç kim behre alğanı yok.

163
Âkil erseng, toğrı yolğa kadem urğıl,
Merdanlarnı suhbetidin behre alğıl.
Ashabı Kehf itin körüb, ibret alğıl,
İbret alğan has kulları canan bolur.

183
Ölse, vale nefsi öler, ruhı ölmes,
Sır sözini nâdânlarğa aytsa bolmas.
Sır sözini nâdân, câhil kabul kılmas,
Bolsa mahal âkil kabul kılmadı mu?

192
Âkil kullar sevdasını kıldılar taht,
Sevdasını kılğan kullar bolur nikbaht.
Bazârını kılıb bağlar yüklerin saht
Tayyar boldı, siz hem tayyar boldungız mu?

200
Eger âkil bolsangız, nasihatni alsangız,
Beş vakt namaz kılsangız, anda fayda bolğusı.

210
Uşbu yolğa kirgen talib boldı âkil,
Gaflet birle küyüb-yanıb bolmas âkil,
Ümrin zae’ keçürgenler boldı câhil,
Işk leşkerin tutub müdam karmak kerek.

_________________
"Bismillah dep beyan eyley hikmet aytıp
Taliblerge dürr ü gevher saçdım mena..."


Hazret-i Pîr-i Türkistan Hoca Ahmed Yesevî [ Qaddesallahu Teala Sırrahul-Azîz ]


Başa Dön
 Profil Özel mesaj gönder  
 
 Mesaj Başlığı: CÂHİL (24) -NÂDÂN (71)
MesajGönderilme zamanı: 20.11.14, 09:21 #mesajın linki (?)
Çevrimdışı
Kullanıcı avatarı

Kayıt: 21.12.08, 12:25
Mesajlar: 641
CÂHİL (24) -NÂDÂN (71)

HİKMET-1
Altmış üçke yaşım yetti öttüm gâfil
Hak emrini mehkem tutmay özüm câhil
Rûze namâz kazâ kılıp boldum kâhil
Yaman izlep yahşılardın keçtim mena

HİKMET-2
Eyâ nâdân mana bul dep aydı bildim
Andın songra çöller kezip Haknı sordım
Ruzi kıldı azâzilni tutup mindim
Lenger tugup belin basıp yançtım mena

HİKMET-9
Bir kün seni ömrüng bergi bolğay hazân
Ecel kelmey tevbe kılğıl eyâ nâdân
Şayet senge rahm eylegey İzim Yezdân
Ol sebebdin Hakk'dın korkub ğorga kirdim

HİKMET-11

Nâdânlarga essiz sözüm hayf hikmet
Âdemmen dep belin bağlab kanı himmet
Dünya üçün bir biriğe kılmas şefkat
Zalimlerge esir bolup öldüm mena


HİKMET-13
Kul Hâce Ahmed nâsih bolsang özüngge bol
Âşık bolsang cândın keçip bir yolı öl
Nâdânlarğa aytsan sözing kılmas kabûl
Mehkem bolup yer astığa kirdim mena

HİKMET-18
Kul Hâce Ahmed sözüngni nâdânlarğa aytmağıl
Sözni aytıp nâdânğâ pûçek pulğa satmağıl
Açdın ölseng nâmerddin hergiz minnet tartmağıl
Arslan Babam sözlerin işitingiz teberrük

HİKMET-22
"Ente'l-Hâdi ente'l-Hakk"nı zikri dilde
Bilmes nâdân zikrin aytıb zâhir tilde
Menmen degen şeyh-i zaman âbu gilde
Kolum tutub yolğa salgıl "Ente'l-Hâdi"

HİKMET-30
Nâdânlıkta kılğan işim barça hata
Tevbe taksir eylemedim yakam tuta
Gerdenimge tevk yanglığ salıb fota
Ya İlâhi afv kılğıl günahımnı

Şum dünyağa köngil bağlab kahil boldum
İşret birle vaderiğa câhil boldum
Bu dünyanı öterini emdi bildim
Ya İlâhi afv kılğıl günahımnı

HİKMET-33
Aşıklıknı davâ kılıp yürelmedim
Nefsdin keçip men emrini kılalmadım
Nâdânlıkda Hak emrini bilelmedim
Her ne kılsang âşık kılğıl Perverdigâr

HİKMET-49

Kayu yerde azizlemi cem'i bolsa
Oşal yerde hâl ilmini aygum kelür
Alarnı sohbetini huşlasam men
Özimni özleriğe katgum kelür

Tili birle ümmetmen dep yalğan sözler
Kişi malın almak üçün hezyan sözler
Helalini munda taşlap haram közler
Nâdânlarğa bu sözlerni aygum kelür

HİKMET-59
Aşıkları melametdin kaçmas bolur
Nâdânlarga bâtın sırrın açmas bolur
Her nâmerdge dürr ü gevher saçmas bolur
Özi okub hun-ı zerdab yuttı bolğay

HİKMET-60
Kul Hâce Ahmed yamanlarnı yamanı sen
Barça buğday el tutmagay samânı sen
Yoldın azğan gümrâhlarnı nâdânı sen
Keling yığlıng zâkir kullar zikr aytaylık

HİKMET-64
Aklım hayran, közûm giryân, hâne veyrân
Hakk yolını bilelmesmen özüm nâdân
Ey talibler bi-tâkatmen kayda cânân
Cânanımdın heç kim haber biler mukin?

HİKMET-70
Dünya degen azar ermiş
Âkil kullar bîzar ermiş
Câhiller birle yâr ermiş
Dünya salıb keterem

HİKMET-81
Mürşidlerge hizmet kılsang nefsge âfet
Tegme nâdân bu yollarda kılmas tâkat
Sâdık kullar bu yollarnı bilür râhat
Tirig ölmey didâr ârzu kılmang dostlar

HİKMET-88
Dünyâ tefmey raks u semâ urgan câhil
Hakk yâdını bir dem aytmay yürür gâfil
Dervişmen der dünyâ sarı köngli mâyil
Dünya üçün raks u semâ urdı dostlar

Vay uşandağ nâdânlardın ümit kılmang
Feyz fütûh alurmen dep yügrüp almang
Nefsi uluğ şer'i buzuğ veli bilmeng
Şeytan lâin nohta urmay mindi dostlar

HİKMET-104
Câhil kişi namâz kadrin kaçan bilür
Her namâzda imân başdın tâze bolur
Salât dese gafıl başın burkâb uyur
Gâfillikdin ömrin yelge satar bolğay

HİKMET-107
Kul Hâce Ahmed ibret alğıl sed hezardın
Niyazsızlar behre almas ul bazardın
Fazıllıkda kuruğ kalur ul nazardın
Nâdân ömrin puçek pulga satar ermiş

HİKMET-109
Eyâ dostlar hiç bilmedim men yolumnı
Saâdetka bağlamadım men belimni
Mâsivâdın hiç yığmadım men tilimni
Nâdânlıgım meni resvâ kılur ermiş

HİKMET-113
Eyâ dostlar oşal kuşnı ayanını
Men aytayım siz tinglengiz beyanını
Köp nâdânlar bilmez ul kuş pâyânını
Kolung tutub behişt içre kirer ermiş

HİKMET-115
Didârımnı arzu kılsang keçe yatma
Bu dünyanıng to'masıdın zerre tatma
Haldın sorsa nâdânlarga sırnı satma
Mundağ erler feyz u fütuh alar ermiş


HİKMET-123
Nâdân kim deb sorsa aytıng bîhaberler
Hakdın korkmay nâcinslerni sorab izler
Ayet hadis beyan kılıng kattığ sözler
Hemdem bolub nâdân birle tursa bolmas

Zinhar, zinhar kaçıb yürgil bolsa nâdân
Hakk yâdını aytsa her kim oşal merdan
Cannı canğa peyvend kılsa oşal işan
Ursa sökse ol azizdin tansa bolmas

HİKMET-126
Aşıklarday daim müdam Haknı izler
Zâhir yüzüb bâtınıda arşnı közler
Taliblerge ayet-hadis sözin sözler
Sır sözini nâdânlarga aytsa bolmas

HİKMET-127
Cefâ çekmey âşık bolmas tıngla gâfil
Cefâ çekip sâbir bolğıl bolma câhil
Rızâ bolup kulluk kılğan bolur Âkil
Câhil âdem birbiridin yanmaz bolur

HİKMET-128
Nâdânlarga sırr ma'nânı aytıb bolmas
Dürr gevherni mührege satıb bolmas
Edhem sıfat dünya ukbin yetib bolmas
Yetse bolmas Pîr hizmetin kalmağunça

HİKMET-133
Âşık bolsang keçe kündüz ışk istegil
Tâ'at kılğıl keçe kobup hiç yatmagıl
Âkil bolsang nâdânlarğa sır aytmagıl
Çın dervişler tâatların pinhân kılur

Vây oşandağ dervişlerdin penâh bergil
Ol nâdânğa ülfet kılmay cânım algil
Eyâ mahbûb yolda kaldım yolğa salgıl
Tevbelikni Hâcem câyın bostan kılur

HİKMET-136
Uşbu sırnı bilmegen câhil kişi
Dervişlerni kadrini kaçan bilür
Til uçıda ümmetmen deb da'va kılur
Mustafâ'nıng kadrini kaçan bilür

"Külli muttaki âlimen", deb aytdı Rasûl
Ey Kul Ahmed, bul hadisni kılgıl kabul
Suyri halkı kabul kılmay boldı melul
Câhil halkı Pîr kadrini kaçan bilür

HİKMET-147
Şeyhman teyu mihrab içre olturğaylar,
Halka içre halkğa zahmet yetkürgeyler,
Hay u Hû deb sermestliğin bildürgeyler,
Andağ câhil kandağ şeyhlik kılar ermiş.

Mundağ şeyhning kıyametde yüzi kara,
Nâdânlıkda şeyhlik kılur, işi riya,
Ruzi mahşer resva bolur, közi a’ma,
Evvel-âhir delalatde bolar ermiş.

HİKMET-150
Tevbe kılsam, Hocam kabul eter mukin?
Hama nâdân bu dünyadın öter mukin?
Hasret bilen gaflet tanı atar mukin?
Tan atmayın ölüb ketsem, netgüm mena?

HİKMET-159
Kulaksızga ayet, hadis, hikmet haram,
Essiz, hikmet iç-karnımda bolsun tamam,
Nâdânlarğa takay aytıb, yığlay müdam,
Dad eylesem, hiç kim kulak salğani yok.

Yalğan derviş beyanını aytar sanga,
Kolda tesbih, dilde hiyle, fikr tenga,
Âkil erseng, ihlas kılma zinhar anga,
Ul nâdândın hiç kim behre alğanı yok.

Sözge yetmes bihaberge essiz ma’ni,
Sözni aytsang, dânâğa ayt, dürni kani,
Hizmet kılmay yetgen bar mu, bilseng munı,
Hizmet kılmay erenlerğe yetgeni yok.

HİKMET-161
Aşıkları daim tiler didarını,
Seherlerde gaflet birle yatmas bolur.
Nâdânlardın uşbu sırnı pinhân kılıb,
Câhillerge aşıkman deb aytmas bolur.

HİKMET-165
Kul Hoca Ahmed, miney deseng kuşdek Burak,
Nâdânlardın etgil müdam özüng yırak.
kayğu birle hecru mihnet, tartgıl firak,
Firak tartgan âşık tanla sultan bolur.

HİKMET-174
Hak teala buyın algan munda turmas,
Câhil kullar özin körer-aybın körmes.
Cins-i âdem aşıklıkda dem uralmas,
Âşık bolub, didar körüng, dostlarım a.

HİKMET-176
Tekme nâdân ul darahtnıng yeri ermes,
Nefsim degen ul mevadın hergiz yemes.
Hamtama’ar nefsi üçün neler demes,
Nefsdin keçgen yakın bolur kurbetinde.

HİKMET-183
Ölse, vale nefsi öler, ruhı ölmes,
Sır sözini nâdânlarğa aytsa bolmas.
Sır sözini nâdân, câhil kabul kılmas,
Bolsa mahal Âkil kabul kılmadı mu?

Hakikatlık er sözini nâdân bilmes,
Kil u kaldın söz sözlese, mecaz imes.
Yança çabsang, kılıç bolsa, taşka ötmes,
Layğa çabsang, kılıç anga ötmedi mü?

HİKMET-186
Evvel-âhir hoblar ketti, kaldım yalğuz,
Nâdânlardın eşitmedim bir yahşi söz,
Dilim yoktur, tilim yoktur, kulak hem köz,
Didar üçün ölmesburun ölmeyin mü?

HİKMET-192
Kervanbaşı haber berdi külli canğa,
Sevda kıl deb buyurdılar her kayanğa,
Sevdasını kıldı ziyan köb nâdânğa,
Sud u ziyan kılğanını bildingiz mü?

Bazı nâdân kirdi bazar aldı dükan,
Hemrâh boldı ul nâdânğa anda şeytan,
Ta kuruğlığ olturdılar şad u handan,
Oşal dükan dünya erür, bildingiz mü?

HİKMET-193
Şeyhmen teyu zâlimlerge hizmet kıldıng,
Mülazemet pişe eyleb izzet kıldıng.
Nimet berse canıng birle hürmet kıldıng,
Câhil bolub zâlim sıfat bolmas musan?

HİKMET-197
Eyâ talib, âşık bolsang, bozlab yürgil,
Dergâhıga yetgüng âhir izleb yürgil.
Sen sırrıngnı nâdânlardın asrab yürgil,
Tanla mahşer aşıklarnı Allah çarlar.

HİKMET-201
Halk içinde tesbih kolga alıb yürgen,
Şeyhmen teyu nâdânlarğa va’zın aytğan.
Nezrin alıb kelgey mu deb karab turğan,
Pîr ul turur zâhir, bâtın sefa kılsun.

Eyâ gâfil, nâdân bilen ülfet bolma,
Nâdânlarnı suhbetige özüng urma.
Hak kahrıdın korkub yığla hergiz külme,
Kul Hoca Ahmed aşıklardek neva kılsun.

HİKMET-204
Kul Hoca Ahmed, uzun tünler uyğak bolgıl,
Câhillerdin daim yirak kaça körgil,
Közyaşıngnı sarığ yüzge saça körgil,
Yaşım saçıb hamd u senâ aytğum kelür.

HİKMET-210
Uşbu yolğa kirgen talib boldı âkil,
Gaflet birle küyüb-yanıb bolmas âkil,
Ümrin zae’ keçürgenler boldı câhil,
Işk leşkerin tutub müdam karmak kerek.

HİKMET-211
Bu yollarnı tay kılmayın mürşid bolsa,
Fasık, câhil mürîd bolub, kolın alsa.
Mundağ ef’al tanla anda merdud bolsa,
Mahşergahnı halkı tamam külmek kerek.

HİKMET-213
Telim nâdân “ermen” teyu tüzdi börklik,
Er ul bolur iymanını kılsa körklük,
Kıldın yingiçke, kılıçdın tez Sırat köfrük,
Uğan İzim razi kılsa keçerbiz e.

_________________
"Bismillah dep beyan eyley hikmet aytıp
Taliblerge dürr ü gevher saçdım mena..."


Hazret-i Pîr-i Türkistan Hoca Ahmed Yesevî [ Qaddesallahu Teala Sırrahul-Azîz ]


Başa Dön
 Profil Özel mesaj gönder  
 
Eskiden itibaren mesajları göster:  Sırala  
Yeni başlık gönder Başlığa cevap ver  [ 4 mesaj ] 

Tüm zamanlar UTC + 2 saat


Kimler çevrimiçi

Bu forumu gezen kullanıcılar: Hiç bir kayıtlı kullanıcı yok ve 1 misafir


Bu foruma yeni başlıklar gönderemezsiniz
Bu forumdaki başlıklara cevap veremezsiniz
Bu forumdaki mesajlarınızı düzenleyemezsiniz
Bu forumdaki mesajlarınızı silemezsiniz

Geçiş yap:  
cron
   Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group

Türkçe çeviri: phpBB Türkiye